Graanoogst, Esbjerg, deuren, trap, school

 Het is al een tijdje geleden dat ik heb geschreven. Ik moest zelfs even goed nadenken of er wel wat te schrijven is... Maar met een beetje input van Arno en Laura heb ik toch wat onderwerpen.

Het graan achter ons huis in nu geoogst. De boeren waren al een tijdje druk in de omgeving, maar nu dus echt dichtbij. Wat is zo'n machine groot, zeker als hij bijna je tuin in rijdt! Mooi om te zien. Morris vond de strobalen erg griezelig. Hij moest er vanaf het weggetje zo hard naar blaffen (maar die monsters renden helemaal niet weg...), dat we ze maar even van dichtbij zijn gaan bekijken.

Ter ere van Arno's verjaardag zijn we naar Esbjerg gegaan. Daar waren we nog nooit geweest. We hebben de grote beelden bij de zee gezien en Laura en ik zijn nog heel ver het water in gelopen, bleef heel lang ondiep. We zijn daarna naar het centrum van de stad gegaan (alles dicht, want zondag), om te gaan eten bij de streetfood markt. In een oud theater zit dat. Niet zo erg groot, maar genoeg te kiezen qua eten en je kon er leuk zitten.

Ondertussen zijn we in de schuur en bij de 'buiten'-toiletten bezig geweest. De grote deuren in de schuur waren al zwart (donkergrijs) geschilderd, maar nu hebben we er, met behulp van een beamer, een mini opgeschilderd. Erg leuk geworden! Ook de toiletten zijn we aan het 'upgraden'. De ruw houten deuren zijn donkergrijs geschilderd en de muren van het halletje zijn opnieuw gewit. Dat ziet er al een stuk beter uit. Nu moet het in de toilet hokjes zelf ook nog een beetje opgeknapt worden. We hebben al wel leuke schildjes gekocht waar 'toilet' op staat. Ze passen zo goed bij de deuren dat het net lijkt of ze er altijd al hebben gezeten.

In huis is nu project trap aan de beurt. Eerst heeft Arno de treden dicht gemaakt aan de achterkant en de treden aan de voorkant iets verlengd. Onder het laagste gedeelte heeft hij nog een lade gemaakt. De trap is/was geschilderd met muurverf. Beetje lastig met schoonmaken, want dat poets je er met een vochtig doekje zo vanaf. Arno is dus in de weer geweest met de schuurmachine. Na de eerste trede kwam hij er achter dat het handiger was om een mondmasker op te zetten en Morris in de schuur op te sluiten. En er komt wat stof vrij zeg! Arno's nek zag eruit alsof hij een besmettelijke huidziekte had en alles in de gang en op de overloop zat onder een laag stof. We zijn eerst maar eens met de bezem aan de slag geweest, daarna met de stofzuiger en tot slot kwam er ook nog bruin dweil water af. De trap moet grijs worden, hebben we bedacht. We hebben ook al nieuwe halve maantjes gekocht voor op de treden. 

Ondertussen zijn Laura en Tim alweer ruim twee weken aan de gang op school. Laura is er achter dat het niveau van wiskunde wel echt een stuk lager ligt dan wat ze gewend was. Ze moet nu dingen doen die ze in Nederland als twee of drie jaar geleden heeft gehad. Ze heeft haar boek van vorig jaar nog even laten zien, maar dat was volgens de juf echt lesmateriaal voor de 'highschool'. Helaas...

Bij Tim op school hebben we alweer een ouderavond gehad. We begrepen in grote lijnen best wel veel. Heel bijzonder was de discussie over alcohol. Je mag hier vanaf je zestiende bier drinken (of andere alcoholische dranken met een laag percentage), maar blijkbaar worden de kinderen als 'groot' beschouwd na hun confirmatie (kerk dingetje), aan het einde van dit schooljaar. En daar hoort dus alcohol bij. Die kinderen zijn dan 14! Als je net uit een land komt waar je wordt overspoeld met de Nix18 campagne, dan is dit wel echt bizar. Er moest zelfs gezamenlijk besloten worden wat er dit jaar de afspraak is tijdens feestjes. Gelukkig was daar dan nog de conclusie dat er geen alcohol mag worden gegeven. Ben benieuwd waar ze volgend schooljaar mee komen.

Inmiddels ben ik ook even bij de dokterspraktijk geweest die we toegewezen hebben gekregen. Ze hebben ons nu ingeschreven. We hebben een afspraak gemaakt om een keer kennis te maken en om Laura's oor te laten uitspuiten (dat blijft een drama). 

Ook zijn we bij de taalschool geweest om ons aan te melden. We moesten papieren invullen die eerst naar de gemeente moeten. Dan kunnen ze daar controleren of we inderdaad recht hebben op een vergoeding. Hopelijk is dat er snel door en kunnen we beginnen. Ik kom nu een beetje in de fase dat ik wat geloofwaardige dingen kan zeggen in het Deens en dat ik ook versta wat ze terug zeggen (in voorspelbare omstandigheden, zoals een afspraak maken bij de kapper). Gevolg is dat ze vinden dat ik heel goed Deens kan, maar dat ze zich niet realiseren dat dat nog heel erg beperkt is. Voor je het weet krijg je op volle snelheid een heel verhaal, waar ik dan dus geen touw aan vast kan knopen.

Nou ja, dat wordt vast beter de komende tijd.