Nieuwe oude schuifdeur, kippenren -klusjes, appeltjes, bramen en zelfplukkende hond

 Zo, de voorraadkast is nu helemaal af! Heel fijn, want nu kunnen we alles weer gewoon terugvinden. En er konden meteen weer wat dozen uitgepakt worden. Er staan er nog een paar in de schuur, die zijn nog niet aan de beurt geweest. We moeten alleen nog even een systeem bedenken om aan te geven waar in de voorraadkast iets ligt (links, eerste deur, rechts, tweede deur...)

Verder hebben we een 'nieuwe' schuifdeur gemaakt tussen de schuur en de toiletten. Nou ja, het enige wat er nieuw aan is, zijn de keilbouten en de verf. De schuifdeur stond nog ergens en de rail hebben we uit de houtschuur gehaald. Die werd daar toch niet meer gebruikt. Zeer duurzaam dus.

Ook zijn we druk geweest in de kippenren. De brandnetels stonden daar vanaf het deurtje, minimaal anderhalve meter hoog, door het hele bos. Dus bosmaaier om en gaan! Een hele klus, maar inmiddels kunnen we het hele bosje rondwandelen. Het is helemaal omheind, dus Morris kan er lekker los in rennen. Er is veel te snuffelen, dus hij vindt het erg fijn om er te zijn. Arno heeft inmiddels van planken die in de kippenren lagen en nog wat overgebleven hout uit de schuur een bankje getimmerd. Kunnen we lekker zitten, terwijl Morris op avontuur is in ons eigen hundeskov.

Ondertussen worden er al heel wat appels rijp. We hebben er al wat geplukt (de meeste hangen onbereikbaar hoog) en de eerste appelmoes van eigen appeltjes is een feit. We moeten maar eens kijken naar een appelplukker (ding op steel met vangnetje). Volgens Google verkopen ze die hier wel en heten ze frugtplukker. Klinkt logisch.

De pruimen zijn nog niet rijp, die hebben nog wel even nodig, maar de bramen worden al mooi zwart. We hebben al drie keer kunnen plukken. Ik heb ook al twee keer bramenjam gemaakt. We hebben ontdekt dat Morris ook gek is op bramen. Hij heeft nu zelfs ontdekt hoe hij ze zelf van de struik af kan plukken. Heel voorzichtig, met zijn voortanden. Hij had er wel handigheid in en heeft zich gelukkig niet vast gewerkt in de stekels van de struiken.

Ik doe er nog wat extra foto's bij: een pad. Morris vond hem erg leuk, maar dat was niet wederzijds helaas. Er zitten een paar heksenkringen in het gras, gauw gefotografeerd voor Tim weer ging maaien. En Morris had een heel fijne plas gevonden om heerlijk in de liggen. Gelukkig was het geen modderplas, maar eentje in het lange gras...