Åbent hus, sneeuw, tien minuten gesprek, concert, hout zagen en kloven

 Alweer een tijdje terug hebben we åbent hus (open huis) gehouden voor de buurt. Het was hoog tijd om ze een keer bij ons uit te nodigen. De meeste buren hadden we al wel gezien op de diverse feestjes die we al hebben gehad. Niet iedereen was er, maar toch een heleboel mensen over de vloer. Het was gezellig en het was ook meteen een mooie gelegenheid om Deens te oefenen.

Omdat het een stuk kouder werd, wilden we graag de auto binnen kunnen zetten. De handigste plek is de grasmaaier schuur. Helaas zat er geen afstandsbediening bij de garagedeur-opener, dus dat zou betekenen dat we een aardig stukje om moeten lopen, niet echt handig... Arno heeft er daarom een nieuw motortje aan gemaakt. Het heeft ons al een paar keer krabben gescheeld.

We hebben ook de eerste sneeuw al gehad. Geen heel dikke laag, maar toch! Nu weten we ook dat het gunstig is om aan de busroute te wonen: de weg werd geschoven en gestrooid. Intussen is de sneeuw al een tijdje verdwenen, net als de kou. Het is weer gewoon boven nul, hoewel het af en toe behoorlijk koud aanvoelt.

Laura heeft een week 'brobyning' gehad. Dat betekent 'bruggen bouwen' en het houdt in dat de kinderen konden kiezen op welke vervolgopleiding ze mee wilden kijken. Dat ging van beroepsopleiding tot gymnasium. Laura is op twee verschillende gymnasia geweest. De eerste had het allemaal heel leuk georganiseerd voor de leerlingen, maar bij de tweede hebben ze eigenlijk alleen maar bij een andere klas in gezeten en mee kunnen kijken. Lange, saaie dagen dus. Maar ze heeft wel genoeg informatie verzameld om een keuze te kunnen maken.

Tim heeft zijn drie weken turbo Deens erop zitten. Helaas niet veel nieuws geleerd... 

Voor beide kinderen hebben we een tien minuten gesprek gehad (skole-hjem-samtale). Bij Laura hebben we dat half in het Engels gedaan, omdat we best veel vragen hadden over vervolgopleidingen en zo. Verder waren ze erg onder de indruk van haar prestaties. Ze kan echt al goed Deens. En wiskunde is natuurlijk niet moeilijk voor haar, want ze heeft alles al lang gehad. 

Bij Tim hebben we het hele gesprek in het Deens kunnen doen. Hij had heel goed gescoord op zijn rekentoets, maar zijn opdracht/uitdaging is om te gaan praten. Hij houdt nog steeds heel veilig zijn mond dicht, of hij praat in het Engels. Maar Deens praten leer je toch vooral door het te doen. Maar ja, dat is natuurlijk best spannend.

Mijn kerstconcert zit er ook op. We traden op in een heel klein, idyllisch kerkje. Het was een kleine uitdaging om daar 35-40 man op te stellen. Ik heb drie nummers niet mee gezongen, de rest heb ik in mijn hoofd gekregen. Na het optreden in de kerk was er nog een bijeenkomst in het forsamlingshus daar vlakbij, daar hebben we æbleskiver gegeten (het vertaalt zich als appelschijfjes, maar er komt geen appel bij kijken. Het zijn een soort bolle poffertjes. Je eet ze met jam en poedersuiker). Ook hebben we hier nog drie nummers gezongen. Het was een leuke avond. 

Bij huis zijn we bezig geweest in onze 'bosrand'. Nu het blad eraf is konden we goed zien hoeveel dood hout er in zit. Er hangen ook wat bomen scheef, dus daar moest nodig iets aan gebeuren. We zijn dus druk aan het zagen, slepen en kloven geweest. Een hele uitdaging met een hond erbij. Morris is namelijk vooral bezig geweest met het jatten van stukken hout. En wij dus met rondjes lopen over het gras om alle gejatte houtjes weer te verzamelen...