Påskeferie, schuifdeurgeluk en aanhanger-ellende

Eerste paasdag is het vandaag. Vorig jaar Pasen waren we hier ook, samen met mijn schoonzus en zwager, om de vloeren te leggen in de kamer en de slaapkamers beneden. Nu is het weer in ieder geval een stuk zonniger dan toen. Wel een harde wind vandaag, ik weet nog niet of we ons paasvuur wel kunnen aansteken vanavond.

Er is in de afgelopen maanden veel gebeurd, we zijn inmiddels twee keer in Nederland geweest. Een keer in de vinterferie en een kort bezoek rondom mijn moeders 80e verjaardag. Het verbaast me elke keer weer hoe 'gewoon' het voelt om in Nederland te zijn. Dan heb je helemaal niet het gevoel dat je al bijna een jaar heel ergens anders woont.

Verder loopt alles hier gewoon lekker door. Laura en Tim hadden hun eerste afspraak bij de tandarts. Ik moet nog even uitvinden hoe het voor volwassenen in elkaar steekt, maar ik geloof dat het een duur grapje wordt als je iets hebt, omdat dit niet automatisch verzekerd is. Tim moest overigens de volgende dag meteen terug komen, om zijn overgebleven melktanden te laten trekken. Deed gelukkig niet veel pijn.

Het wordt hier nu langzaamaan ook lente. De krentenbomen bloeien en de forsythia's ook. We zijn nu af en toe ook buiten bezig, om uitgebloeide planten weg te halen, oude stengels van brandnetels te verwijderen en dode takken uit de bosrand te halen. Arno heeft een trekhaak aan de grasmaaier gemaakt, dan hoeven we niet steeds met een kruiwagen heen en weer te sjouwen. Past ook iets meer in, in zo'n aanhanger. De buurman is hier geweest om ons grindpad los te maken, dat was hard nodig, er zaten veel kuilen in. Ook gaat hij ons helpen om wat diepe sporen in het gras wat glad te maken. Ondertussen heeft hij ook een deel van de bult met troep die de vorige bewoners hebben achtergelaten uit elkaar getrokken. We hebben er al een hoop oud ijzer uit gehaald. Uiteindelijk moeten we denk ik een container laten komen om alles af te voeren. 

We hebben ook de grote schuifdeur, aan de achterkant van de grote schuur, weer aan de gang gekregen. Hij schoof al nooit zo lekker, maar nu moesten we hem met drie man en een breekijzer weer dicht doen. Erg onhandig, vooral omdat we de aanhanger nu regelmatig nodig hebben in de tuin. Een van de wieltjes bleek kapot, soms schoof hij nog een stukje, maar meestal dus niet. We hebben een nieuw wieltje gekocht en zijn met zijn vieren aan de slag gegaan. De deur moest aan een kant een beetje opgelicht worden, zodat het wieltje vrij kwam uit de rail. Het is nogal een grote deur, dus we hebben hem voor de zekerheid met zijn tweeën (en een balk er tegenaan) vast gehouden. Arno is er op de ladder bij geweest om het wieltje te vervangen. Paste natuurlijk niet in een keer, maar het is gelukt! Nu kun je de schuifdeur in je eentje open en dicht doen. En dat is wel echt super fijn!

Arno is nu ook begonnen met het invoeren van de aanhanger, de vouwwagen en de caravan. Alles moet hier een eigen kenteken hebben. Dat hadden ze in Nederland niet. Ook hebben we alles gewoon via Marktplaats gekocht, dus geen aankoopbewijs erbij. Nu hebben we eerst van alles op gestuurd naar de motorstyrrelsen, inclusief een verklaring dat we op een eerlijke manier aan onze karretjes zijn gekomen. Gelukkig voor alledrie toestemming gekregen om ze in te voeren. Maar helaas, toen Arno bij het keuringsstation was met de aanhanger, bleek deze niet in het systeem te staan. Nu moet er eerst toestemming komen van een andere instantie. En ze hebben het leeg gewicht nodig van alle aanhangers. En dat mag je natuurlijk alleen wegen op een officieel goedgekeurde weegbrug, die op 20 minuten rijden zit... Dus, dat worden nog een paar ritjes. Want ook al staan Eriba en Camplet (caravan en vouwwagen) wel in het systeem, ze willen alsnog dat ze gewogen worden. 

In de mancave wordt komende week, of de week er na, beton gestort, zodat er een fatsoenlijke vloer in zit straks. Ook hier heeft Arno een schuifdeur gemaakt, van een oude schuifdeur die hier nog stond. Helaas zijn we er ook achter gekomen dat als je gipsplaten vastzet met 60 cm tussenruimte, dat ze dan toch gaan doorhangen. Nu moeten er dus nog extra latjes tussen, om de boel weer netjes te krijgen. Om de gipsplaten te sparen doen we dat vanaf de bovenkant: vloerplaten eraf, isolatie eruit, latjes erin. Dan van onderen door schroeven, isolatie weer terug en vloerplaten er weer op. Bewerkelijk, maar we willen ook niet het risico nemen dat de platen zover door gaan hangen dat ze gaan breken.

Komende woensdag hebben we op school påskefrokost (paaslunch), waarbij iedereen wat te eten mee brengt. Gezellig! Volgende week heb ik mijn tweede modultest, Arno is in mei aan de beurt. Na de test blijf ik nog wel in dezelfde klas, pas na de volgende test schuif ik weer een klas op. We zitten op school volop in de grammatica en woordvolgorde in zinnen en zo. En om even lekker op te scheppen: ik heb laatst een zin gemaakt waarvan de juf zei dat de volgorde niet klopte. Ik geloofde haar niet. Daarop heeft ze het in de pauze nagevraagd bij haar collega's. Nou, je mag raden wie er gelijk had.... (ik denk dat de 'zie je wel'-blik in mijn ogen nog twee dagen is blijven hangen).

Nou, ik geloof dat dat hel wel weer zo'n beetje is. Op naar de zomer!